Infoprotector

Fudo Enterprise - Pierwsza instalacja - Import obrazu i konfiguracja VM

Skąd wziąć obraz instalacyjny Fudo Enterprise?

To jedno z pierwszych pytań, które pojawia się przy testach i wdrożeniu.

Obraz instalacyjny Fudo Enterprise można uzyskać wyłącznie przez autoryzowanego partnera Fudo. Jeśli chcesz rozpocząć testy rozwiązania, napisz do nas na infoprotector@infoprotector.pl – przygotujemy dla Ciebie obraz i pomożemy przejść przez pierwsze kroki wdrożenia.

To najprostsza droga, jeśli chcesz uruchomić środowisko testowe, demo albo PoC i od razu zobaczyć, jak wygląda pierwsza implementacja Fudo Enterprise w VMware.

Co pokazuje film?

Film prowadzi przez pierwszy techniczny etap wdrożenia Fudo Enterprise w środowisku wirtualnym. Pokazujemy import gotowego obrazu OVA do VMware oraz podstawowe elementy, które trzeba ustawić po drodze.

W materiale zobaczysz:

  • skąd pochodzi obraz instalacyjny,
  • w jakim formacie dostarczany jest appliance,
  • jak rozpocząć tworzenie maszyny z pliku OVF/OVA w VMware,
  • jak sprawdzić, czy został wybrany właściwy plik,
  • jak wskazać lokalizację instalacji i zasoby,
  • jak przypisać sieć do maszyny,
  • co dzieje się po zakończeniu importu.

Film kończy się na etapie, w którym maszyna została poprawnie zaimportowana do środowiska VMware i jest gotowa do uruchomienia oraz przejścia do kolejnych kroków konfiguracji.

Pierwsza instalacja Fudo Enterprise w VMware – krok po kroku

1. Otrzymanie obrazu od partnera

Proces zaczyna się od uzyskania obrazu instalacyjnego od autoryzowanego partnera. W tym scenariuszu pracujemy na gotowym obrazie appliance przygotowanym do wdrożenia w środowisku wirtualnym.

To ważne, bo Fudo Enterprise nie jest tutaj instalowane jak zwykła aplikacja. Zamiast budować środowisko od zera, importujemy gotowy obraz.

2. Import obrazu OVA

Obraz instalacyjny ma format OVA, czyli format wygodny przy wdrażaniu gotowych appliance w środowiskach wirtualnych. Dzięki temu pierwsza instalacja jest prostsza i szybsza, bo nie trzeba ręcznie tworzyć całej maszyny od podstaw.

3. Logowanie do VMware i utworzenie nowej maszyny

W kolejnym kroku logujemy się do VMware i rozpoczynamy tworzenie nowej maszyny wirtualnej z pliku OVF/OVA. Następnie wskazujemy właściwy plik obrazu i upewniamy się, że wybieramy poprawny release.

To detal, ale bardzo ważny – już na tym etapie warto sprawdzić, czy pracujemy na odpowiedniej wersji appliance.

4. Wybór miejsca instalacji i zasobów

Następnie wskazujemy lokalizację instalacji oraz zasoby, z których maszyna będzie korzystać. To moment, w którym przygotowujemy środowisko pod dalsze uruchomienie systemu.

5. Konfiguracja sieci

Kolejny etap to przypisanie sieci, do której ma zostać dołączona maszyna wirtualna. W prostym scenariuszu testowym jeden interfejs sieciowy w zupełności wystarcza, aby przejść do pierwszego uruchomienia i dalszych testów.

6. Import appliance do wirtualizatora

Po zatwierdzeniu ustawień VMware importuje obraz i tworzy gotową maszynę wirtualną. To właśnie tutaj kończy się pierwszy etap wdrożenia – maszyna jest już gotowa do uruchomienia i dalszej konfiguracji.

Co warto wiedzieć przed pierwszą instalacją?

Jeśli chcesz uruchomić Fudo Enterprise po raz pierwszy, dobrze pamiętać o kilku praktycznych kwestiach:

  • obraz instalacyjny uzyskasz tylko przez autoryzowanego partnera Fudo,
  • jeśli chcesz przetestować rozwiązanie, napisz do nas na infoprotector@infoprotector.pl,
  • obraz dostarczany jest jako gotowy appliance, więc nie trzeba budować środowiska od zera,
  • przed importem warto upewnić się, że wybierasz właściwy plik release,
  • już na początku warto mieć przygotowaną sieć i podstawowe zasoby VM,
  • po zakończeniu importu środowisko jest gotowe do uruchomienia, ale nie oznacza to jeszcze końca pełnej konfiguracji.

Wymagania środowiska dla Fudo Enterprise

W oficjalnej dokumentacji Fudo producent podaje wymagania dla maszyny wirtualnej zależnie od planowanej liczby jednoczesnych sesji. Dla 100 sesji jednoczesnych rekomendowane jest 6 rdzeni CPU 3.60 GHz, 32 GB RAM i 24 TB przestrzeni na dane. Dla 200 sesji jednoczesnych20 rdzeni CPU 2.40 GHz, 64 GB RAM i 96 TB przestrzeni. Dla 300 sesji jednoczesnych28 rdzeni CPU 2.60 GHz, 128 GB RAM i 288 TB przestrzeni. Producent wskazuje też docelowe środowiska wirtualizacji, takie jak VMware Tools, VirtualBox, Proxmox, Hyper-V, a w nowszej dokumentacji także Azure.

Warto pamiętać, że te wartości odnoszą się do środowisk docelowych i realnego obciążenia. Producent zaznacza, że powyższe założenia zostały policzone dla środowiska, w którym 30% sesji to sesje graficzne FullHD 32-bit, a 70% to połączenia terminalowe, a przestrzeń dyskowa została oszacowana przy założeniu średnio 50 sesji dziennie, z czego 70% stanowi RDP FullHD 32-bit, a 30% SSH.

Na potrzeby testów, demo albo prostego PoC – tak jak w pokazanym filmie – można oczywiście uruchomić mniejszą maszynę niż konfiguracje rekomendowane dla środowisk produkcyjnych. Taki wariant sprawdzi się wtedy, gdy celem jest poznanie interfejsu, wykonanie pierwszego deploymentu, sprawdzenie działania rozwiązania i przejście przez podstawową konfigurację. Trzeba jednak traktować to jako środowisko testowe, a nie docelowe wdrożenie produkcyjne. To wniosek wynikający z zestawienia oficjalnych wymagań producenta z celem lekkiego środowiska testowego.

Z punktu widzenia pierwszego uruchomienia ważne są również podstawowe wymagania sieciowe. Dokumentacja wskazuje, że administracja systemem odbywa się przez 443/TCP, administracyjne połączenia SSH wykorzystują 65522/TCP, a domyślnie przy starcie wykorzystywane są również 22/TCP oraz 3389/TCP. Dodatkowo system wymaga poprawnej konfiguracji czasu oraz możliwości realizowania połączeń użytkowników do Fudo i z Fudo do systemów docelowych.

Dlaczego taki model wdrożenia jest wygodny?

Import gotowego obrazu do VMware upraszcza pierwszy kontakt z rozwiązaniem. Zamiast ręcznie instalować system i budować środowisko krok po kroku, możesz od razu przejść do wdrożenia appliance i przygotowania środowiska do dalszych prac.

To podejście daje kilka praktycznych korzyści:

  • skraca czas potrzebny na start,
  • upraszcza pierwszy deployment,
  • pozwala szybciej przygotować środowisko testowe,
  • porządkuje cały proces wdrożenia,
  • ułatwia przejście do kolejnych etapów konfiguracji.

Podsumowanie

Jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda pierwsza instalacja Fudo Enterprise w VMware, ten materiał prowadzi dokładnie przez ten etap – od obrazu otrzymanego od partnera, przez import pliku OVA, aż po gotową maszynę wirtualną przygotowaną do uruchomienia.

Jeżeli planujesz testy Fudo Enterprise i potrzebujesz obrazu instalacyjnego, napisz do nas na infoprotector@infoprotector.pl. Jako autoryzowany partner pomożemy Ci uzyskać obraz, przygotować środowisko i przejść przez pierwsze kroki wdrożenia.

Szkolenie 2:
Fudo Security
Pierwsza konfiguracja systemu
– strefa czasowa, hasło i sieć